Categorie archief: Blog

Tureluurs

Op een koude middag in april heb ik de stoute schoenen aangetrokken om naar de Eendrachtspolder (bij Zevenhuizen) te fietsen. Ik had daar op een eerdere fietstocht wat Tureluurs gezien en wilde die wel eens van naderbij leren kennen. 

De Eendrachtspolder is een gebied ten noorden van Rotterdam, dat als wateropslag kan dienen als de Rotte erg hoog staat. Zo houdt Rotterdam droge voeten. Maar als het water niet te hoog staat is de polder een gebied van nat en droog, van water en net boven water uitstekende stukjes land, een paradijs voor vogels. Ook is hier een grote roeibaan, waarvoor er wat wegen doorheen lopen. Handig!

Tureluur



Tureluur

Er liep ook een vogel langs het water die wel op de Tureluur leek maar het duidelijk niet was. Foto maken en thuis maar eens uitzoeken.

Kemphaan

Ik vermoed dat dit een Kemphaan is. Wat is het internet toch handig, je kan overal achter komen.

Gele Kwikstaart

Dit is een Gele Kwikstaart. Ik leerde hem, of zijn neefjes, kennen in de Camargue, maar hier zit hij dus ook.

Scholekster

En natuurlijk de Scholekster!

Daarna rustig verder gefietst naar het Koornmolengat. Daar kan je alleen in met een gids, zowel om de natuur te beschermen als om jezelf te beschermen: dit gebied is onvervalst moeras! Maar je kan er wel omheen lopen.

Er was een vogelalarm en dan moet je altijd even kijken waarom. Dit keer was het een Bruine Kiekendief, die zo bezig was met jagen dat hij mij niet door had en vrij dicht over vloog.

Bruine Kiekendief

Kiekendief

Kiekenfief

Kiekendief

En voor ik aan de warme chocolademelk zat trof ik nog een Rietgors:

Rietgors

Het was goed dat ik me warm had aangekleed, maar wat een prachtige middag!


Deel of print deze informatie:

Kalmthoutse heide




We waren hier in de winter al een paar keer geweest, maar nu in de zomer was het opnieuw tijd om naar dit prachtige gebied te gaan. Voor vandaag had ik gekozen voor de Tamron 180 mm Macro-lens. Dus geen mooie plaatjes van het gebied of van vogels.

Gewone oeverlibellen
Gewone oeverlibelle

Eind juli, mooi weer maar niet te warm. Toch hadden de libellen weinig tijd om te gaan zitten…. Soms wilde het even lukken.

IMG_9580-1001

Het is zo anders dan in de winter. Er springt van alles voor je voeten weg, vlinders en steekbeesten, zwermen juffertjes, helderblauw, vliegen telkens voor je uit.

IMG_9552-1001

Op het pad waar we in de winter tot onze enkels in het water liepen, was het nu droog. Er groeide zonnedauw als bewijs van de vochtigheid, maar nu kon je op je knieën in het gras gaan zitten met enkel een natte plek op je broek.

IMG_9599-1001




IMG_9600-1001

Naast het pad stond schrikdraad om de kwetsbare natuur te beschermen, en ja, dat stond onder stroom. (Natuurlijk waren de diertjes net achter het hek het mooist en dat levert zo nu en dan een schok op…)

Citroenvlinder
Citroenvlinder
Heideblauwtje
Heideblauwtje (ik dacht een Icarusblauwtje, dank je Ghita, voor de tip)

De prachtige Icarusblauwtjes vlogen af en aan, soms hun gespikkelde kant zichtbaar, soms lieten ze zich van hun blauwe kant zien. De Dikkopjes waren in de meerderheid. Zij kozen niet de grasstengels maak vaak prachtig gekleurde bloemen als zitplaats, zoals de distels.

Groot dikkopje
Groot dikkopje

IMG_9554-1001

IMG_9621-1001

IMG_9623-1001

R ging met de hoop om wespendieven te zien. Hoe je ze herkent? Als je een soort van buizerd ziet die gaat vlinderen dan is dat een wespendief. Kijk maar eens op Youtube voor een voorbeeld. En het is gelukt: er vloog een paartje, en het mannetje vlinderde!!

Op een moment zag ik een vreemd patroon in een spinnenweb: een soort van zigzaglijn, zo kenmerkend voor de tijgerspin.

Tijgerspin met de in het web geweven zigzaglijn
Tijgerspin met de in het web geweven zigzaglijn

De tijgerspin is een nieuwkomer in onze natuur, die door het warmer worden van de zomers steeds noordelijker aangetroffen wordt.

Dit prachtige natuurgebied met vennen en natte stukken is een aanrader voor ieder die eens iets anders wil zien. In 2011 is er een enorme brand geweest met nog steeds geblakerde bomen maar de natuur herstelt zich goed en het gebied is wellicht mooier dan ooit!


Deel of print deze informatie:

Op de fiets door de Camargue

Eind mei 2015 zouden we, R, E, L en ik, een tocht langs de Loire gaan maken. Het enige dat nog hing was: wind mee of stroom-afwaarts. De weersvoorspellingen waren daags tevoren slecht, dus het werd  Montpellier.

Dambordje
Dambordje, in de Salines de Villeneuve. Er vlogen ook Koninginnepages, maar het was meer dan 30 graden en ze gingen niet zitten… Deze was al een bofje.

Vandaaruit een aantal dagtochten gemaakt, en een meerdaagse tocht. Met de fietsen op de trein naar Orange, via Avignon en Arles naar Saintes-Maries-de-la-Mer en terug naar Montpellier. Dus afgezien van een mooie dosis cultuur (Romeinen, pausen, van Gogh) ook heel veel natuur: dwars door de Camargue.




Flamingo's
Vogelpark Pont de Gau

Sinds mijn 12e wilde ik al naar de Camargue, dat wilde gebied van de Rhône-delta, met zijn moerassen, zijn flamingo’s, zijn eigen ecosysteem, zijn wilde paarden en de zwarte stieren.

Flamingo

Flamingo

Ik ben er de afgelopen jaren natuurlijk al geweest en heb er behoorlijk aan geproefd, maar nu, er dwars doorheen fietsen, geweldig!

Flamingo's

Ieder van ons mocht een wens uitspreken voor onderweg. Het mijne was (hoe voorspelbaar) even een bezoekje aan het vogelpark (eigenlijk meer een reservaat, de vogels zijn vrij om te komen en te gaan) Pont-de-Gau. Daar kreeg ik twee uren de tijd om mijn slag te slaan.  Ik kan er wel 20 uur doorbrengen…




Distelvink of Puttertje
Distelvink (Puttertje)

In Saintes-Maries-de-la-Mer kregen we kamers “donnant le marais”, precies zoals ik al hoopte: met uitzicht op het moeras. En de muggen in het moeras hadden uitzicht op ons…. Ga niet zonder Deet naar dat gebied, het is niet te doen. We kwamen bij onze kamers en vlak voor ons was een kleine zilverreiger aan het jagen, zonder zich veel van ons aan te trekken. Gele kwikstaarten scharrelden een maaltje op en wat was die zonsondergang mooi!

Zilverrijger
Kleine Zilverrijger
Iberische gele kwikstaart
Iberische gele kwikstaart. Dat het een gele kwikstaart moest zijn was al snel duidelijk, en dat Iberische heb ik er bij gegokt. Een Noorse zal het hier wel niet zijn…
Flamingo
Flamingo’s

Buiten het park was ook voldoende te zien. Op de rijstvelden stonden zwarte ibissen, de zwarte wouw is er net zo normaal als hier de buizerd, de rode wouw liet zich regelmatig zien. Zelfs de Hop heb ik meerdere malen gezien en een maal kunnen fotograferen, vanuit de verte. Hij zat in een kale boom en riep: Hop-hop-hop. Zo verraadde hij zijn zitplaats. Foto van te ver weg, moet een keer beter…

Zilverrijger
Kleine Zilverrijger voert jong

Deze blogjes gaan over natuurfotografie, ik zal jullie de cultuur besparen, maar geloof me: die was ook prachtig. Het bruggetje van van Gogh, het nachtcafé, de paleizen en het amfitheater, prachtig allemaal.

Zonsondergang
Une chambre donnant le marais, en dan is dat je uitzicht…

En de Loire dan? Op de terugreis hebben we nog een dagje langs de Loire gefietst. Toen besloten we: het wordt de volgende keer wind mee. Want op dat platte land langs de Loire kan het stevig waaien….


Deel of print deze informatie:

Slechte weersverwachting

Al heel lang stond onze afspraak: Ghita en ik zouden op 25 april naar Tiengemeten gaan om eens te zien hoe het daar nu in de lente was. Ghita hoopte op de blauwborst, ik ging voor niet minder dan de zee-arend! Weeronline gaf een 5 voor deze zaterdag, en we zijn nogal zuinig op onze foto-apparaten. Dus wat te doen? We besloten om toch maar te gaan en dan eventueel te schuilen bij Helene, die van die goede appeltaart heeft….

TureluurWe namen het pontje in de stromende regen en keken elkaar aan: de vlinders zouden we wel niet zien vandaag… Eerst maar even koffie drinken met wat erbij.  Het klaarde wat op en we namen de gok. De wolkenluchten waren prachtig, dat is zeker. Zo nu en dan moesten de camera’s opgeborgen en de poncho aan. Maar tussendoor leek het mee te vallen. Ik zag mijn eerste Tureluurs. Ze waren schuw en het moest vanuit de verte.

Tureluur

We zagen veel, maar konden natuurlijk lang niet alles vastleggen. Overigens waren er lang niet zoveel vogels als de vorige keer.

Ganzen

Als we langs het riet liepen hoorden we tientallen rietzangers en zo nu en dan een snor of een fitis. Leeuweriken waren er ook, ze vlogen hoog op, zingend, om zich dan van grote hoogte snel naar beneden te laten vallen. Het gaat nooit vervelen.

We probeerden om door het riet heen toch nog wat van dit kleine spul, door R steevast Havikenvoer genoemd, vast te leggen.

Distelvinkje ofwel Puttertje

Het puttertje ofwel de distelvink met zijn prachtige kleuren is erg beweeglijk en nog schuw ook. “Daar ging een puttertje” is geen zinnetje waar je als fotograaf wat mee kan.

Rietzanger

Een rietzanger, er waren er echt heel veel. Je hoort ze, je denkt dat je weet waar ze zitten, maar je ziet ze vrijwel niet. Omdat de wind inmiddels aangewakkerd was, kracht 4 of 5, zaten ze ook veel lager dan als het windstil is. Dat maakt het niet makkelijker. En dan mijn apparatuur, ik heb een 70-300 mm lens en daar moet het dan maar mee! Maar goed, die is te tillen en mee te nemen, het heeft ook wel weer zijn voordelen.

Fitis

Ghita wist dat dit een Fitis is, die heeft weer een heel andere zang.
De Rietgors kende ik al wel, van Hitland, daar zitten ze ook.

Rietgors

De waterstand was op een deel van het eiland veel lager dan normaal. Dan verwacht je heel veel van die vogels die aan het foerageren zijn op de drooggevallen stukken maar dat was niet zo.

Tiengemeten, lage water stand

Halverwege de dag ging het weer gieten, we kwamen net op tijd in het bezoekerscentrum. Daar werd voor de regenvluchters een film gedraaid over het ontstaan van dit natuurgebied en over wat men er in de toekomst van verwacht. Daarna werd het weer beter, dus opnieuw op pad.

Boom, Tiengemeten

Even een sfeerprentje. Een nog kale boom voor dreigende luchten. Hij blijft mooi.

De zon brak door. Tijd voor Lepelaars! Er zaten er maar twee, maar ze waren druk in de weer en net zo mooi als ze schuw waren. Ze zeven met hun lepelsnavels het water uit, op zoek naar eten.

Lepelaar

Lepelaar

Met de wind en de zon in de rug liepen we terug naar het pontje, onderweg ook nog een paartje Kluten tegenkomend met een Tureluur er naast.

Kluten

Ondanks de weersverwachting een buitengewone dag. Je ziet: trek je er niets van aan, dan kan je zomaar geluk hebben.

Die blauwborst en die zee-arend? Tja, het leven is nu eenmaal niet perfect, toch? Maar op zo’n dag wel bijna perfect!

Deel of print deze informatie:

IJshaar

Op tweede kerstdag hebben we gewandeld in de Leuvenumse bossen. Het was prachtig weer, het had gevroren en in de schaduw was het nog steeds beneden vriespunt. En toen…..

IJshaar

Overal zagen we ijshaar. Dit stond al lang op mijn wenslijst, ik had het nog nooit gezien. Het is een tamelijk zeldzaam verschijnsel dat alleen onder heel specifieke omstandigheden kan ontstaan.

ijshaar

In het dode kernhout van alleen beuken en Amerikaanse eiken zitten schimmels die water produceren. Daar stoppen ze mee als het kouder dan -4 graden is. Dit water wordt door de poriën van het hout naar buiten geperst.  Als het dan een beetje vriest en ook de buitenlucht vochtig genoeg is, dan verdampt het water niet, maar bevriest het zodra het buiten het hout komt. Zo ontstaan lange slierten bevroren water, die een haarachtig uiterlijk geven.

ijshaar

Andere namen voor ijshaar zijn; haarijs of Baard van Koning Winter. In het Leuvenumse bos waren de omstandigheden blijkbaar perfect want we zagen tientallen plukjes ijshaar.

IJshaar

Als de zon even op een plek had geschenen verdween het als sneeuw voor de zon. Leuk, weer iets van mijn wenslijst afgetikt. Ken je dat? Je schrapt iets van je lijst en er komen 10 dingen voor in de plaats die je ook wil zien…

Deel of print deze informatie:

Tongplaat

We zijn deze herfst voor het eerst op Tongplaat geweest. Het is een polder die in 2012 teruggegeven is aan de natuur en nu hoort bij de Biesbosch. Vanuit de vogelkijkhut heb je een mooi overzicht over de plassen die in directe verbinding staan met de Nieuwe Merwede.

Tongplaat

We wisten dat er soms Zeearenden zijn, maar ja, hoeveel kans heb je er een te zien? Nou, binnen een kwartier was het raak: een paartje. Ze waren op behoorlijke afstand, dus de foto’s zijn meer bewijsplaatjes dan mooie foto’s. Toch eentje plaatsen:

Zeearenden

Een had er een prooi, die ze op haar gemakje opat. Wat een bof!

Een paar dagen later zijn we nog eens geweest, maar de zeearenden lieten zich ditmaal niet zien. Wel grote zilverreigers.

Zilverreiger

 

Grote Zilverreiger

Grote Zilverreiger

En aalscholvers,

Aalscholver

Er vloog een kiekendief over, die lastig gevallen werd door een stel kievitten. Meestal zijn het kraaien die de roofvogels lastig vallen, maar ook anderen hebben blijkbaar een hekel aan de rovers.

Kiekendief

Het zag er echt uit als een dogfight en de Kiekendief zag geen kans zich te concentreren op een prooi. Wel effectief dus, dat lastig vallen vanuit het standpunt van de kievitten.

Nog een paar maal de zilverreiger. Het is zo’n mooie vogel, en telkens weer een feestje ze te zien.

Grote zilverreiger

 

Een mooi gebied, we gaan snel terug!

Weet iemand andere mooie plekjes in de Biesbosch?

Deel of print deze informatie:

Blijdorp

Vandaag samen met R naar de dierentuin geweest. Op een doordeweekse dag zal het wel niet druk zijn. Maar het was wel gezellig. Veel mensen met heel jonge kinderen. En heel veel mensen aan het fotograferen.

VlinderDit was de mooiste vlinder, vond ik. Maar ik kom in de vlinderkas altijd tijd tekort, zou er uren kunnen dwalen en dat gaat ook wel eens gebeuren…

Vlinder-eitjesKijk, dit zijn vlindereitjes. Iets anders dan een kippenei…

Vlinder

VlinderNatuurlijk waren er ook andere dieren. De komodovaraan was erg actief.

KomodovaraanMet zijn gespleten tong proeft hij de lucht. Hij wordt ook wel draak genoemd. Zijn beet is dodelijk, niet vanwege gif maar omdat hij zoveel bacteriën overbrengt dat je sterft aan een sepsis… Er zat glas tussen ons en de varaan.

KroeskoppelikaanDe kroeskoppelikaan leefde ooit gewoon in Westeuropa, maar is hier al lang niet meer in het wild.

KroeskoppelikaanDe aalscholver leeft hier wel in het wild. Na de moeilijke jaren 60 en 70 komt hij in steeds grotere aantallen in NL voor. Je ziet hem vaak op lantaarnpalen met de vleugels gespreid om ze te drogen.

AalscholverOp deze eerste lentedag was het genieten in de zon. Leuke dag geweest.

 

 

 

 

 

 

 

Deel of print deze informatie: